*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > جهاد اقتصادی 


جهاد اقتصادی شماره خبر: ٤٠٠٤٣٤ ١٥:٥٧ - 1397/03/06   در نگاه فقیه مجاهد مرحوم آیت‌الله شیخ غلامحسین عبدخدایی (تبریزی)حمایت از کالای داخلی  و مبارزه جدی با هجوم کالای خارجی ارسال به دوست نسخه چاپي


در نگاه فقیه مجاهد مرحوم آیت‌الله شیخ غلامحسین عبدخدایی (تبریزی)حمایت از کالای داخلی و مبارزه جدی با هجوم کالای خارجی

در نگاه فقیه مجاهد مرحوم آیت‌الله شیخ غلامحسین عبدخدایی (تبریزی)


حمایت از کالای داخلی و مبارزه جدی با هجوم کالای خارجی در نگاه فقیه مجاهد مرحوم آیت‌الله شیخ غلامحسین عبدخدایی (تبریزی) گفت‌وگو با عضو خبرگان رهبری حجت‌الاسلام والمسلمین حاج شیخ محمدهادی عبدخدایی آیت‌الله تبریزی‌ قدس سره: «شخص وطن‌خواه و مملکت‌دوست به‌قدر امکان از استعمال و اسباب خارجه تجنب ورزیده و در ترویج ضایع وطنی بکوشد، نه‌ این‌که به‌واسطه مصارف غیرمهمه خویش چشمه‌های طلا را هر آن و دقیقه، به ممالک اجانب ریزان نموده و مملکت را به فلاکت و رذالت دچار و اسم بلامسمای وطن‌خواهی را به خود بندد و طوق اجنبی‌پرستی را فعلاً به گردن خود بیندازد»...

 

حمایت از کالای داخلی

و مبارزه جدی با هجوم کالای خارجی

در نگاه فقیه مجاهد مرحوم آیتالله شیخ غلامحسین عبدخدایی (تبریزی)

گفتوگو با عضو خبرگان رهبری حجتالاسلام والمسلمین حاج شیخ محمدهادی عبدخدایی

آیتالله تبریزی قدس سره: «شخص وطنخواه و مملکتدوست بهقدر امکان از استعمال و اسباب خارجه تجنب ورزیده و در ترویج ضایع وطنی بکوشد، نه اینکه بهواسطه مصارف غیرمهمه خویش چشمههای طلا را هر آن و دقیقه، به ممالک اجانب ریزان نموده و مملکت را به فلاکت و رذالت دچار و اسم بلامسمای وطنخواهی را به خود بندد و طوق اجنبیپرستی را فعلاً به گردن خود بیندازد».

هفتهنامه افق حوزه به مناسبت نامگذاری سال جدید از سوی مقام معظم رهبری در خصوص حمایت از تولید داخلی، در گفتوگویی با عضو خبرگان رهبری استاد حجتالاسلام والمسلمین حاج شیخ محمدهادی عبدخدایی فرزند فقیه مجاهد آیتالله عبدخدایی قدس سره در رابطه با نظرات این عالم بزرگوار «در باب اقتصاد مقاومتی و استفاده از تولید داخلی» جویا شده که در ادامه میخوانید.

بهعنوان سؤال اول سیر تاریخی مرحوم آیتالله عبدخدایی در مبارزه با کالاهای خارجی و حمایت از کالای داخلی را تبیین فرمایید؟

تاریخچه باشکوه روحانیت شیعه چون آسمان پرفروغی است که پیوسته اختران فروزان او در نقاط گوناگون درخشیده و دوران تاریک و ظلمانی، چونان شهابی نورافشانی کردهاند، در هر عصر و زمانی جوامع گوناگون را هدایت نموده و با جهل و غفلت مبارزه کردهاند. بیدارگرانی بودهاند که پیوسته هشدارها داده، و جانباختگانی بودهاند که همیشه در مبارزه و پیکار زیستهاند.

یکی از چهرههای برجسته ایشان که در آغاز قرن اخیر درخشیده است، مرحوم آیتالله آقای حاج شیخ غلامحسین عبدخدایی قدس سره معروف به تبریزی است. او از دوران جوانی با تبلیغات و عوامل استعماری مبارزه کرده و تا پایان عمر هم لحظهای از تلاش در مسیر آرمانهای اسلامی دست برنداشته است. چه آنگاه که در تبریز، مقابل تبلیغات مسیحی و تبشیری هشدار میداده و یا با حکومت رضاخانی به جنگ و ستیز برخاسته، و چه زمانی که در آخرین نماز جمعه خود در مشهد، مردم را به خدا و پاسداری از اسلام دعوت مینموده است.

مرحوم آیتالله تبریزی قدس سره پس از تحصیل درنجف اشرف و استفاده از محضر علما و مراجع برجستهای چون آیات عظام: سیدمحمدکاظم یزدی، شریعت اصفهانی، آخوند خراسانی، به تبریز بازگشت و مواجه با نقشهها و تهاجمات گوناگون استعمار غرب علیه اسلام و کشورهای اسلامی شد. در آن سالها پس از تاختوتازهای فرهنگی فرانسه و سیاسی انگلیس - آن استعمارگر فرتوت قدیمی- ، تازه آمریکاییها با چهرهای نو، به میدان آمده بودند؛ و در رأس همه آنها گروههای تبلیغی و تبشیری مسیحی که راه را برای استعمار صاف و هموار میکردند. روی همین اصل عدهای غربزده، بلکه شیفته غرب شده بودند؛ تا آنجا که سردمداران آنها میگفتند: ما اگر خواسته باشیم به تمدن و توسعه واقعی برسیم باید سر تا قدم فرنگی بشویم.

نشریه تذکرات دیانتی با چه هدفی و در چه سالی منتشر شد؟

در چنین شرایطی مرحوم آیتالله تبریزی قدس سره با ایجاد مجمعی بهعنوان «دیانت اسلامی» و تشکیل جلسهای در عصرهای جمعه، محوری برای افرادی فرهیخته گردید و سپس نشریهای به نام «تذکرات دیانتی» منتشر نمود که شعاع آن تعدادی از شهرهای ایران مانند: تبریز، تهران، همدان و حتی مشهد را فراگرفت و نمایندگیهایی در مراکز مختلف ایجاد نمود و در خارج از کشور از سویی تا نجف و از سوی دیگر تا بمبئی رفت و مورد تأیید و تقریظ علمای برجستهای چون آیتالله بلاغی و کاشفالغطاء و حتی مراجع بزرگواری چون آیتاللهالعظمی اصفهانی و حائری یزدی؟رهم؟ قرار گرفت.

این نشریه که تقریباً 90 سال پیشازاین منتشر میشد، از نادر نشریات اسلامی بود که در جهان اسلام به بیدارگری پرداخته بود، چه در مقابل شبهات و مطالب الحادی و چه در رزم و مقابله با استعمار و غربزدگی. از جمله نظر خوانندگان محترم را به «مقاله چهلوپنجم و چهلوششم» که در سال دوم تذکرات دیانتی منتشر شده است، جلب میکنم.

در نشیه تذکرات دیانتی در مورد حمایت از کالای داخلی چه اقداماتی انجام شد؟

مقدمتاً بیان میشود که آن روزها مبل و صندلی از خارج میآوردند و این وسیله بهتدریج رواج مییافت و افراد ثروتمند وتجددمآب از آن استفاده میکردند. مرحوم آیتالله تبریزی قدس سره خاطرهای از خود و عملکرد خویش بیان میکند که در شماره 45 و 46 «تذکرات دیانتی» درج منتشر فرموده است و ذیلاً بیان میگردد.

«صحبت بازدید: در ایام نوروز بهرسم بازدید وارد منزل یکی از اعیان شده، دیدم تمامی همگنان آن بزم، درروی صندلیهای مصنوعه اجانب قرار گرفته، گرماگرم صحبت (گویا راجع به وطنخواهی) میباشند. بهمجرد ورودِ کمترین، وضع مجلس تغییر نمود و بناءً علیالرسم به روی فرشِ بافته وطن نشسته، حاضران خواهینخواهی تبعیت نمودند. به جهت مختصر احساس تألم در آن جمع، خواستم که از نیت بیآلایشم مستحضر شوند، گفتم: البته صندل (صندلی) نشینی شرعاً ممنوع و منافی با عدل و اسلامیت نیست، ولی این صندلهای خارجه، ابداً محبوب طبعم نبوده و ترویج آنها را منافی همه شئونات محترمه میدانم، فلذا شرعاً هم روا نمیپندارم»

سپس برای اثبات مطلب خود به بیان چند مقدمه میپردازد. در مقدمه اول بیان میفرماید: «وطنخواهی چیست و حفظ وطن با چه حاصل میشود؟» در این مقدمه اظهار میدارد که «حفظ وطن با حفظ ثروت، سد ابواب فقر، وفاقه اهالی و رفع احتیاج از اجانب صورت میپذیرد و آنهم با ترویج امتعه و ضایع، وجودِ خارجی پیدا میکند.»

سپس بیان میفرماید: «شخص وطنخواه و مملکتدوست بهقدر امکان از استعمال و اسباب خارجه تجنب ورزیده و در ترویج ضایع وطنی بکوشد، نه اینکه بهواسطه مصارف غیرمهمه خویش چشمههای طلا را هر آن و دقیقه، به ممالک اجانب ریزان نموده و مملکت را به فلاکت و رذالت دچار و اسم بلامسمای وطنخواهی را به خود بندد و طوق اجنبیپرستی را فعلاً به گردن خود بیندازد.»

در مقدمه دوم: بهصورت سؤال مطرح میکند که «چرا ایران وطن عزیز ماست؟» و در پاسخ به آن میفرماید: «برای آنکه دیانت رسمی ایران، اسلام است و مذهب رسمی آن جعفری علیه السلام میباشد» و به اهداف اعتقادی و آرمانی تأکید مینماید.

در مقدمه سوم: هم بیان میدارد که مخالف صندل (صندلی) نشینی نیست بلکه انتقاد او نسبت به استفاده از صندلهای خارجی است و از اینرو نقادانه میگوید: «با اینکه در مملکت ایران، صندلهای مصنوعه اهالی این مملکت موجود و فراوان است، صندلهای خارجه را به قیمت گزاف خریده و در مقابل چوبهای ممالک اجانب، مبالغ خطیر صرف نموده و ملت خویش را به فلاکت و رذالت دچار نموده، بدین قبیل افعال زشت اجانب را تقویت کرده، ثروت اسلامیان را بهواسطه مخارج بَرجی به باد فنا داده و موجب ضعف و زوال همه گونه عناوین محترمه و مقدسه میباشند.»

«شخص وطنخواه و مملکتدوست بهقدر امکان از استعمال و اسباب خارجه تجنب ورزیده و در ترویج ضایع وطنی بکوشد، نه اینکه بهواسطه مصارف غیرمهمه خویش چشمههای طلا را هر آن و دقیقه، به ممالک اجانب ریزان نموده و مملکت را به فلاکت و رذالت دچار و اسم بلامسمای وطنخواهی را به خود بندد و طوق اجنبیپرستی را فعلاً به گردن خود بیندازد.»

مرحوم آیتالله تبریزی قدس سره مطلب را در مقاله چهلوششم هم ادامه داد، و با بیانی تندتر، و محتوایی تحلیلگرانه میفرماید: «آقایان هیچ میدانید که در مقابل این صندلها و چوبهای خارجه چه متاع نفیس وطنی، عوض میدهید؟ و فیالحقیقه شرافت و ملیت را مبادله با اجنبیپرستی مینمایید، اطفال اسلامی هزارهزار اِلمَک فرشی (گرههای فرش) در مقابل اجرت جزئی، با هزاران سوز دل و ناله و آه میزنند و به فلج و امراض مزمن مبتلا، و به ناملایمات فوقالعاده گرفتار و رنگهاشان زرد و بدنهاشان لاغر میشود تا یک فرشی میبافند بعد از مبادله، این صندلهای حصیری زیر شما قرار میگیرد، یا لعبه اطفالتان میآید، یا آرایش زنانه برای مردان و نامردان صورت میپذیرد. آخر یک خورده به خود بیایید و اینقدر حقوق خود و شرف خویش را به معرض زوال نیاورید.

البسه وطنی که مناسب و موافق اقتصاد و معیشت همه رعایا باشد بهقدر مکفی نداریم، اقلاً بهواسطه بَرج و مخارج غیر لازمه مثل فُکل و عصا و صندلهایی که از اجانب حمل میشود و همچنین بهواسطه پاره تبرجات زنانه هرآنی، چشمههای طلا را به ممالک خارجه، ریزان ننماییم و به رذالت و اسارت اسلامیان به این اندازه، خوشدل نشویم. بفهمی تا کی؟ اجنبیپرستی تا کی؟ غفلت تا کی؟ کو مؤسسات خیریه شما؟ کو مریضخانههای مرتب شما؟ کو فقرا نوازی شما؟ کو نشریات حَقه شما؟ کو مبلغین باشهامت شما؟ اغنیا شما حالشان معلوم؛ فقرا برای چند پاره فلوس، حاضرِ مجالس وعظ اجنبیان؛ نورسان، وطنفروش؛ جوانان، مست عشق طنازان و صورتسازان!

گر مسلمانی همین است که ماها داریم

 وای اگر از پس امروز بود فردایی

آقایان، در صورتی که مخارج یک خانه زیاده از دخل آن باشد، بالاخره آن خانه ویران میشود و شرافت آن خانه معدوم میگردد. وطن اسلامی، خانه عزت و بیت شرف همه ماهاست. ملاحظه نمایید در عوض مخارج این سرزمین سعادت و محوطه شرافت، چه دخل دارید. بهدست خودتان این خانه عزت و سربلندی را ویران نکنید؛ یک ذره تأمل نمایید؛ وطنفروشی را وطنخواهی مپندارید و موهومپرستی را حقیقتطلبی، و حقیقتپرستی را موهومات و خرافات معرفی ننمایید.»

اطفال اسلامی هزارهزار اِلمَک فرشی (گرههای فرش) در مقابل اجرت جزئی، با هزاران سوز دل و ناله و آه میزنند و به فلج و امراض مزمن مبتلا، و به ناملایمات فوقالعاده گرفتار و رنگهاشان زرد و بدنهاشان لاغر میشود تا یک فرشی میبافند بعد از مبادله، این صندلهای حصیری زیر شما قرار میگیرد، یا لعبه اطفالتان میآید، یا آرایش زنانه برای مردان و نامردان صورت میپذیرد. آخر یک خورده به خود بیایید و اینقدر حقوق خود و شرف خویش را به معرض زوال نیاورید.

این بود فریاد یک عالم فرهیخته که در هشتادوهشت سال پیش از این، در مبارزه با غربزدگی و مصرف کالاهای خارجی بلند میشود. گرچه ادبیات آن مربوط به همان دوران است ولی همراه با دلسوزی است و از جذابیت خاصی برخوردار است و مهمتر از همه محتوای ارزنده و روشنگری آموزنده آن میباشد.

اکنون هم رهبری انقلاب با تدبیر و دوراندیش انقلاب، با بیان این عنوان همگان را به حمایت از کالای ایرانی فراخواندند. البته حمایت از تولید داخلی تنها مربوط به خریداران نیست بلکه بخشی از آن مربوط به سیاستگذاری و برنامهریزی و هدایت و نظارت دولت و نظام است، بخشی هم مربوط به تولیدکنندگان و ارتقاء بیشتر تولیدات است تا بتوانند رقابت با کالای خارجی بنمایند و بخشی هم بر عهده مصرفکنندگان و خریداران میباشد، از این رو نیاز به یک عزم و یک حرکت همگانی دارد.

چه پیشنهاد عملیاتی برای مسئولان نظام دارید تا چرخ اقتصاد مقاومتی با سرعت بیشتری حرکت کند و موجب تقویت کالای ایرانی شود؟

مسئولان دولتی و نظام در بحث حمایت از کالای ایرانی باید به چند نکته مهم توجه داشته باشند که بهصورت اجمال اشاره میگردد.

۱ـ وظیفه قوای سهگانه آن است که بهوسیله قوانین و بخشنامهها تسهیلات لازم برای تولیدات داخلی فراهم آورند تا تولیدکنندگان تشویق و ترغیب به تولید گردند، نه آنکه به سبب کاغذ بازی و دفعالوقتهای اداری و تحمیل ناروای مالی تولیدکننده از اقدام خود پشیمان گردد.

۲ـ حمایتهای بانکی و اعتباری و توجه واقعی به تولیدکنندگان حقیقی گردد و از هرگونه خلافکاری جلوگیری به عمل آید.

۳ـ نظارت صحیح بر آنکه اعتبارات بانکی صرف تولید گردد، نه آنکه به بهانه تولید صرف خرید ویلا و مسافرتهای خارجی شود.

۴ـ نظارت بر کیفیت و ارتقاء تولیدات داخلی و رهنمودهای لازم انجام گیرد.

۵ـ از ورود اجناس مشابه چه بهصورت رسمی و چه بهصورت قاچاق بهگونهای صحیح و سالم با توجه به جمیع جهات جلوگیری به عمل آید.

۶ـ تحریم جدی ارگانهای دولتی از خرید کالایی که مشابه آن در داخل تولید میشود، یا امکان تولید آن وجود دارد.

۷ـ کاربردی کردن دروس دانشگاهی و طراحی برای همکاری بخشهای تولیدی با دانشگاهها در ارتباط با ارتقاء تولیدات و اشتغال تحصیلکردهها.

۸ـ برنامهریزی برای حرکت بهسوی استقلال اقتصادی، بهویژه در کالاهای ضروری و استراتژیک اعم از کشاورزی و صنعتی و...

۹ـ جلوگیری از فساد و برخورد با آن بهصورت جدی و مداوم، مانند جلوگیری از ایجاد کانونهای اقتصادی غیرسالم با تبلیغات دروغین.

۱۰ـ نظارت سالم و جدی از سوی قوای سهگانه اعم از کمیسیون اصل ۹۰، بازرسی کل کشور، سازمان برنامه و بودجه و دادستانیها در اجرای مطالب فوق.

این تذکر در اینجا لازم است، برای اجرایی کردن این طرح هر وزارتخانه لازم است اتاق فکری تشکیل دهد تا با توجه بهتناسب کار و مسئولیت خود برنامهریزی کنند و هماهنگی وزارتخانهها هم بر عهده دفتر ریاست جمهوری خواهد بود.

تولیدکنندگان و سرمایهگذاران در حمایت از کالای داخلی چه نقشی میتوانند ایفا نمایند؟

در مورد تولیدکنندگان هم میتوان به چند مورد اشاره داشت:

۱ـ ابتدائاً هدف آنان درآمدهای موقت و زودگذر نباشد، بلکه با توجه به درآمد متعادل آیندهنگر باشند و رعایت صداقت در کار را بنمایند و اعتبار و استفاده در درازمدت را فدای بهرهبرداری موقت و کوتاهمدت نکنند.

۲ـ قدرت ابتکار درصدد بهینهسازی تولیدات داشته باشند، به صورتی که پیوسته کیفیت ارتقاء یابد و هزینهها تقلیل تا بتوانند در رقابتی سالم موفق شوند و در این راستا نیاز به تحقیق و پژوهش دارند.

۳ـ از رقابتهای غیرسالم مانند تدلیس و تبلیغ مبالغهآمیز بپرهیزند و از سوءاستفاده از غفلت خریدار و یا اشتباه او بهویژه در بستهبندیها بهصورت کمفروشی بر حذر باشند و رعایت اصول اخلاقی و ایمانی را بنمایند.

۴ـ در هر تولیدی رعایت استاندارد واقعی در آن را بنمایند نه آنکه خواسته باشند با رشوه و مسامحه، کالای غیراستاندارد را به بازار ارائه دهند.

مصرفکنندگان در بحث ترویج و استفاده از کالای ایرانی نقش تعیینکنندهای دارند، در اینباره چه توصیههایی دارید؟

ما در کشوری زندگی میکنیم که مسئولیت آبادانی آن به گردن همه ما است. مصرف کالای داخلی سبب میشود اشتغال فراوان گردد، سطح تولید بالا رود، وابستگی اقتصادی از بین رود، درآمد ملی زیاد شود، کشور به خودکفایی رشد درآید. کشور از تک محصولی و تنها نفت بیرون آید و به استقلال اقتصادی برسد و تحریمهای اقتصادی بیاثر شود، اشتغال فراوان شود تولیدات رونق یابد، نقشههای دشمنان بیاثر گردد، صادرات رونق یابد، فقر و تهیدستی از بین رود و... برای یک کشوری که میخواهد مستقل باشد رعایت این امور ضروری و لازم است.

یک ایرانی باید افتخار کند که تولیدات کشور را مصرف میکند، پارچه لباس او پارچه‌‌ای است که برادر ایرانی او در کارخانه ایرانی بافته؛ و میوه‌‌ای را که مصرف میکند باغبانی مسلمان کاشته و در صورت غیر این بداند که اگر کارخانه ورشکست شود و صدها نفر بیکار شدند، او سبب شده است؛ و درد و رنجش را احساس نماید.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «جامعه ایمانی بمانند اعضا یک پیکرند و کالبد یک انسان هستند که اگر یکی بیمار شود تمامی بدن احساس درد و رنج میکنند»، ما باید از لذت دیگران خشنود باشیم و از رنج دیگران در رنج تا بتوانیم افتخار بنام اسلامی کنیم.

ما اگر عزت و استقلال از هر جهت را میخواهیم، باید درصدد خودکفایی باشیم و اتکا به تولیدات داخلی داشته باشیم، بدیهی است هیچ وجدان و هیچ دینی اجازه نمیدهد که افراد کشور کالای خارجی مصرف کنند و موجب ورشکستگی صنایع و تولیدات داخلی گردند.

در پایان اگر نکتهای هست بفرمایید.

به روایتی از امام هشتم علیه السلام بسنده میکنم: علیبن شعیب میگوید: خدمت حضرت ثامنالائمه علیه السلام شرفیاب شدم، حضرت در ابتدا فرمودند: «مَنْ أَحْسَنُ النَّاسِ مَعَاشاً؛ زندگی چه کسی از همه بهتر است؟» علیبن شعیب میگوید: گفتم نمیدانم خود شما بفرمایید. حضرت فرمود: «مَنْ حَسَّنَ مَعَاشَ غَیْرِهِ فِی مَعَاشِهِ؛ آنکس که دیگران در پرتو او به نوایی رسند و زندگی خوبی داشته باشد»، لحظه‌‌ای گذشت حضرت فرمودند: «مَنْ أَسْوَأُ النَّاسِ مَعَاشاً؟؛ چه کسی از همگان زندگی او بدتر میباشد»، گفتم خود شما بفرمایید: حضرت فرمود: کسی که خیرش به احدی نرسد و هیچکس از زندگی او بهره‌‌ای نبرد.

وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ

تهیه و تنظیم: مهدی معصومی

 

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA


خروج




شنبه ٢٣ آذر ١٣٩٨
جستجوی وب
کانال تلگرام
با افق حوزه به روز باشید
با
کانال تلگرام