*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > ره نامه 


ره نامه شماره خبر: ٣٩٣٧٨٥ ٠٩:٤٠ - 1396/06/14   آیةالله خوشوقت‌ قدس‌سره تفقه، نعمتی بزرگ ارسال به دوست نسخه چاپي


آیةالله خوشوقت‌ قدس‌سره تفقه، نعمتی بزرگ

آیةالله خوشوقت‌ قدس‌سره


امام حسین صلوات‌الله ‌و سلامه علیه، شب عاشورا در خطبه‌ای فرمودند: «اللهم إنی أحمدک على أن أکرمتنا بالنبوة و علمتنا القرآن‏ و فقهتنا فی‌الدین و جعلت لنا أسماعاً و أبصاراً و أفئدةً فاجعلنا من الشاکرین» (الإرشاد فی معرفة حجج الله على‌العباد/‏2/91). در شب‌ عاشورا که حساس‌ترین و آخرین شب‌ عمر ایشان است، این دو را انتخاب کرده‌اند: «أکرمتنا بالنبوة» یعنی ما از نسل پیغمبر اکرم‌ صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم بوده و نبوت ایشان در بیت ماست و دوم این‌که ما را در دین فقیه و دین‌شناس قرار دادی که هرچه را در دین آمده است، ما بلدیم. این دو تا را به‌عنوان دو نعمت بزرگ مطرح فرمودند و در مقابل فرمودند «اللهم إنی أحمدک» در برابر این دو نعمت بزرگ، ما خدا را تجلیل و تمجید می‌کنیم. ....

 


امام حسین صلواتالله و سلامه علیه، شب عاشورا در خطبهای فرمودند: «اللهم إنی أحمدک على أن أکرمتنا بالنبوة و علمتنا القرآن‏ و فقهتنا فیالدین و جعلت لنا أسماعاً و أبصاراً و أفئدةً فاجعلنا من الشاکرین» (الإرشاد فی معرفة حجج الله علىالعباد/‏2/91). در شب عاشورا که حساسترین و آخرین شب عمر ایشان است، این دو را انتخاب کردهاند: «أکرمتنا بالنبوة» یعنی ما از نسل پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم بوده و نبوت ایشان در بیت ماست و دوم اینکه ما را در دین فقیه و دینشناس قرار دادی که هرچه را در دین آمده است، ما بلدیم. این دو تا را بهعنوان دو نعمت بزرگ مطرح فرمودند و در مقابل فرمودند «اللهم إنی أحمدک» در برابر این دو نعمت بزرگ، ما خدا را تجلیل و تمجید میکنیم.

نبوت که نعمت بزرگی است، خیلی روشن و واضح است که اگر نبوت نبود، همه مردم بتپرست میشدند. هر کسی در این امت و در آینده قرار است به کمال برسد و مهذب و مزکّی [تزکیه شده] بشود، به برکت همین نبوت ایشان است.

اهمیت تفقه در دین

امتیاز دوم؛ تفقه در دین است «و فقهتنا فی الدین»؛ دین، نسخه تکامل انسانهاست. اگر باشد و انسان به کار بگیرد، هم فرد و هم جامعه رشد و تکامل پیدا میکنند و در دنیا و آخرت، ماده و معنی اصلاح میشود. همه اینها در گرو دانستن دین و پیاده کردن آن در زندگی است. اگر دین نبود و یا بود و ما نمیدانستیم و جاهل بودیم، هیچ‌‌کدام از اینها پیش نمیآمد.

تفقه ثمره نبوت

بنابراین اینها نعمتهای بزرگ بعد از نبوتاند، چون کلید اینها هم نبوت است. اگر نبوت نبود، فقه هم نبود؛ بنابراین فقه از دل نبوت بیرون میآید که مردم اگر یاد بگیرند، چه کار بکنند و چه کار نکنند، آن نتایج مترتب میشود و به خیر کثیر و رحمت فراوان میرسند. «عن أبیعبدالله علیه‌السلام قال: إذا أرادَ اللهُ‏ بِعبدٍ خیراً فَقَّههُ فیالدین» (کافی/‏1/32). این دو تا نعمت بزرگی است. خدای متعال به یک عدهای نبوت داده و دیگر هم تکرار نمیشود؛ البته نیازی هم نیست. آخرین نسخه تکامل انسانی را پروردگار متعال بهدست پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم داد و ایشان هم به مردم رساند و این مردماند که باید آنرا با عقل بهکار بگیرند و عمل کنند تا نتایجش را دریافت کنند و اگر نکردند، خودشان متضرر میشوند.

شکر بزرگ بهخاطر نعمت تفقه در دین

«فاجعلنا من الشاکرین» پشت سرش است که در مقابل هر نعمت، شکری واجب است. آنهایی که موفق هستند و میتوانند بگویند: «أکرمتنا بالنبوة» آنها باز «فاجعلنا من الشاکرین» هم میگویند؛ چون خدا نعمت بزرگی به آن‌‌ها داده است و باید قدرش را بدانند. آنهایی هم که خدا به آنها فقه داده یا در راه یادگیری فقه هستند، نعمت بزرگی نصیبشان شده است و باید سپاسگزاری کنند؛ نه کفران نعمت. بعضیها کفران نعمت میکنند و وسط راه میگذارند و میروند؛ یعنی یک چیز بهتر گیر آوردهاند که دنبال او میروند؟! دنبال صنار و سهشاهی میروند. لذا اگر کسی موفق شد و مقدمات اجازه داد به او که بیاید در خط تفقه، باید سپاسگزاری کند؛ چون خیلیها از این محروم هستند. حالا خدا به این داده، چرا؟ خدا خودش میداند. اگر این نعمت را دریافت کرد، حتماً باید سپاسگزاری کند.

عمل به محتوای فقه اولین قدم شکرگزاری

اولین سپاسش این است که به محتوای فقهش عمل کند؛ نه اینکه کتاب فقه بنویسد. اول به فقهی که خدا به او یاد داده عمل کند و بعد آنرا رساله کند و بدهد به دیگران که آن‌‌ها هم موفق شوند. اگر خودش عمل نکند و فقط رساله بنویسد و بدهد به دیگران فایده ندارد؛ «فاجعلنا منالشاکرین» نیست.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA


خروج




شنبه ٠٢ شهريور ١٣٩٨
جستجوی وب
کانال تلگرام
با افق حوزه به روز باشید
با
کانال تلگرام