*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی >  ویژه‌نامه‌ها > ره نامه 


ره نامه شماره خبر: ٣٩٣٨١٥ ٠٩:١٩ - 1396/06/15   توصیه‌های آیةالله‌العظمی جوادی آملی به دانش‌دوستانبر اساس سفارشات گهربار پیامبر رحمت و اهل‌بیت عصمت‌ علیهم‌السلام به اهل علم ارسال به دوست نسخه چاپي


توصیه‌های آیةالله‌العظمی جوادی آملی به دانش‌دوستانبر اساس سفارشات گهربار پیامبر رحمت و اهل‌بیت عصمت‌ علیهم‌السلام به اهل علم

توصیه‌های آیةالله‌العظمی جوادی آملی به دانش‌دوستان


عزیزانی که در حوزه تدریس می‌کنید تا نفس می‌کشید، باید درس بخوانید. آدم نباید بگوید: من فارغ‌التحصیل شدم. همین که انسان گفت بس است، (در روایات «اصیبت مقاتله») مرده است؛ ما تا نفس می‌کشیم، باید با قلم و کتاب باشیم یا درس بخوانیم یا درس بگوییم یا بحث بکنیم یا پژوهش؛ وگرنه آن‌چه خواندیم، از یادمان می‌رود و مردم هم احتیاج دارند به کسی که این‌ها [مردم] را بالا بیاورد. وقتی گفتند قرآن‌ را بخوانید و بالا بروید؛ «اقرأ و ارق» در بهشت، سرّش همین است. اگر کسی بگوید: این مقدار درس برای من بس است، این، قناعت بی‌جایی است؛ چراکه در مسایل مالی می‌شود قناعت کرد؛ اما در علم، قناعت چیز بسیار بدی است. ....

 


عزیزانی که در حوزه تدریس میکنید تا نفس میکشید، باید درس بخوانید. آدم نباید بگوید: من فارغالتحصیل شدم. همین که انسان گفت بس است، (در روایات «اصیبت مقاتله») مرده است؛ ما تا نفس میکشیم، باید با قلم و کتاب باشیم یا درس بخوانیم یا درس بگوییم یا بحث بکنیم یا پژوهش؛ وگرنه آنچه خواندیم، از یادمان میرود و مردم هم احتیاج دارند به کسی که اینها [مردم] را بالا بیاورد. وقتی گفتند قرآن را بخوانید و بالا بروید؛ «اقرأ و ارق» در بهشت، سرّش همین است. اگر کسی بگوید: این مقدار درس برای من بس است، این، قناعت بیجایی است؛ چراکه در مسایل مالی میشود قناعت کرد؛ اما در علم، قناعت چیز بسیار بدی است.

 

دانش را با نوشتن حفظ کنید

از پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم رسیده است که دانش را با نوشتن حفظ کنید و از زوال آن جلوگیری نمایید: «قیّدوا العلم»، قیل: و ما تقییده؟ قال صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم : «کتابته»

مردی از انصار، سخنان شگفتانگیزی از مجلس رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم میشنید و توان حفظ آنرا نداشت؛ شکایت به آن حضرت صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم برد. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود: از دست راستت کمک بگیر؛ یعنی بنویس.

رهنمود امام مجتبی علیه‌السلام به خردسالان بنیهاشم

از حضرت امام حسن مجتبی علیه‌السلام رسیده است که فرزندان و برادرزادگان خود را فرا خواند و به آنها فرمود: شما خردسالان قوم هستید و امید آن میرود که بزرگان آینده باشید؛ پس دانش را فرا بگیرید و اگر کسی قدرت حفظ آن را نداشت، آنرا بنویسد و نگهداری کند: «انه دعا بنیه و بنی أخیه فقال: أنکم صغار قوم و یوشک أن تکونوا کبار قوم آخرین فتعلموا العلم فمن یستطیع منکم ان یحفظه ‏فلیکتبه و لیضعه فی بیته»

پاداش نگارنده علوم، اعطای نور و دوری از آتش

از رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم رسیده است که هرگاه از انسان با ایمان. یک برگ توشه علمی بماند، آن برگ حجابی بین او و آتش قیامت خواهد شد: «المؤمن إذا مات و ترک ورقةً واحدةً علیها علم تکون‏ تلک الورقة یوم القیامة ستراً فیما بینه و بین النار...»

وقتی توشه عالمی را به حضور امام حسن عسکری علیه‌السلام ارائه دادند، آن حضرت علیه‌السلام فرمود: خداوند سبحان به هر حرفی از آن، نوری در قیامت به نویسنده آن عطا کند: عرضت علی أبیمحمد صاحب العسکر علیه‌السلام کتاب یوم و لیلة لیونس، فقال لی: «تصنیف من هذا؟» فقلت تصنیف یونس مولی آلیقطین، فقال: «اعطاه الله بکل حرف نوراً یوم القیامة»

تشویق به نشر آثار قلمی

گاهی امامان معصوم علیهم‌السلام شاگردانشان را به کتابت و نشر آثار قلمی تشویق مینمودند که یادگار علمی آنان باشد؛ مانند آنچه امام ششم علیه‌السلام به مُفضَّل دستور داد که بنویس و علم خود را در بین برادرانت بگستران و اگر مُردی به فرزندانت کتابهای دستنویس خود را ارث بده؛ زیرا زمانی فرا میرسد که مردم جز به نوشتههای خود، انس نخواهند داشت؛ «اکتب وبث علمک فی إخوانک فإن مت فورث کتبک بنیک فأنه یأتی علی الناس زمان هرج ما یأنسون فیه إلا بکتبهم»

سفارش اهلبیت علیهم‌السلام به نوشتن همه سخنان ایشان

برای آنکه تنها نوشتن نباشد و مکتوب از محتوای عمیقی برخوردار باشد، روش تربیتی پیشوایان دین این بود که توصیه میکردند، شاگردانشان همه سخنان معصومان علیهم‌السلام را یادداشت کنند؛ چون آنان در تمام حالات حق میگفتند و هرگز رویدادهای روزگار، آنان را از حق خارج نمیکرد و وارد باطل نمینمود.

مردی از پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم پرسید: آیا هرچه از شما میشنوم؛ بنویسم؟ فرمود: آری؛ پرسید: چه در حال خوشنودی شما و چه در حال غضب شما؟ فرمود: آری؛ زیرا ما در تمام این شئون، جز حق چیزی نمیگوییم؛ قلت یارسول الله! أکتب کلما اسمع منک؟ قال: «نعم». قلت: فی الرضا و الغضب؟ قال: «نعم، فإنی لا أقول فی ذلک کله إلا الحق»

توجه به دوام نوشته

برای آنکه نوشته از دوام بیشتری برخوردار باشد، دستور رهبران الهی این بود که مطالب حساس را بر روی پوست بنویسند که دوام داشته باشد، نه بر روی کاغذ که دیرپا نباشد.

مردی به حضور امام رضا علیه‌السلام رسید و کتاب یا کاغذی که در آن، از امام صادق علیه‌السلام حدیثی نوشته شده بود، به عرض رساند؛ مضمون آن حدیث این بود که دنیا برای صاحب مقام ولایت الهی، همانند دانه گردویی متمثل شده که هم از لحاظ اطلاع به همه شئون و هم از لحاظ اقتدار بر همه جهات آن، در اختیارش میباشد. حضرت امام رضا علیه‌السلام فرمود: سوگند به خداوند این مطلب حق است؛ این حدیث را از کاغذ به پوست منتقل کن که از دوام بیشتری برخوردار گردد.

توصیه به هنر زیبانویسی

برای آنکه نوشتار، گذشته از دوام، از هنر زیبانویسی نیز برخوردار باشد، دستور اولیای الهی این بود که معارف عمیق؛ بهویژه آنچه مربوط به مسئله ولایت و امامت اهلبیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام است، با آب طلا نوشته شود: وقتی در حضور امام ششم علیه‌السلام نام مبارک امیرالمؤمنین علیه‌السلام برده شد، آن حضرت بعداز آنکه فضیلت زیارت عارفانه مزار علیبن ابیطالب علیه‌السلام را بیان کرد، آنگاه به راوی فرمود: «... اکتب هذا الحدیث بماء الذهب»؛ این سخن را با آب طلا بنویس.

کتاب سرچشمه اندیشه، ج5، ص200

و برگرفته از جلسات دروس اخلاق معظمله

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA


خروج




پنج شنبه ٢١ آذر ١٣٩٨
جستجوی وب
کانال تلگرام
با افق حوزه به روز باشید
با
کانال تلگرام