*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


روانشناسی شماره خبر: ٤٠٤٤٩٣ ١٥:٢٩ - 1397/09/28     گلایه‌نامه‌ یک‌ خانماز زبان مشاور ارسال به دوست نسخه چاپي


  گلایه‌نامه‌ یک‌ خانماز زبان مشاور

گلایه‌نامه‌ یک‌ خانم


همسر عزیزم، وقتی به منزل می‌آیی، واقعا و نه ظاهراً، در خانه باش. من به جسم و روح تو، هردو، نیازمندم. من و همسرم هر دو دانشجو هستیم. بنده، به علت فرزنددار شدن، غیرحضوری تحصیل می‌کنم. همسرم صبح‌ها ساعت ۷ به کلاس می‌رود و ساعت ۲ بعداز ظهر به منزل می‌آید. ظهرها تا ناهار بخوریم و یک‌ساعتی استراحت کند، هیچ وقتی برای باهم ‌بودن نداریم. عصر هم به کتابخانه می‌رود و شب‌ها ساعت ۹ برمی‌گردد. فقط شب‌ها می‌توانیم در کنار هم باشیم. من از این وضع راضی هستم، اما دوست دارم شب‌ها که همسرم به منزل می‌آید...

 


همسر عزیزم، وقتی به منزل میآیی، واقعا و نه ظاهراً، در خانه باش. من به جسم و روح تو، هردو، نیازمندم.

من و همسرم هر دو دانشجو هستیم. بنده، به علت فرزنددار شدن، غیرحضوری تحصیل میکنم. همسرم صبحها ساعت ۷ به کلاس میرود و ساعت ۲ بعداز ظهر به منزل میآید. ظهرها تا ناهار بخوریم و یکساعتی استراحت کند، هیچ وقتی برای باهم بودن نداریم. عصر هم به کتابخانه میرود و شبها ساعت ۹ برمیگردد. فقط شبها میتوانیم در کنار هم باشیم. من از این وضع راضی هستم، اما دوست دارم شبها که همسرم به منزل میآید در اختیار خانواده باشد. به نظرم این توقع زیادی نیست. گلهمندی من از این است که وقتی همسرم به منزل میآید فقط جسمش را میآورد؛ هم خسته و کمتوان است، هم به کارهای دیگری مشغول میشود؛ مثل پیامک زدن، صحبتکردن با تلفن، تماشای تلویزیون، شنیدن اخبار، گردش در فضاهای مجازی.

من ناراحت میشوم و به ایشان میگویم دوست دارم این یکساعت را در خانه باشی تا از وجودت استفاده کنم و کمتر دلتنگ و دلگیر باشم.

او اول کمی ناراحت میشود، ولی بعد میپذیرد، اما فردا همین کار را به شکلهای دیگر تکرار میکند. وقتی به ایشان می گویم: مگر نگفته بودم در خانه باش؟

میگوید: تو که این موضوع را نگفته بودی. آن موضوع دیگری بود و ادامه میدهد که مگر زنهای بقیه دانشجوها چه میکنند؟ همه همینطورند. صبح میروند و شب برمیگردند.

من میگویم: شاید آنها اشتباه میکنند یا اینکه آن زنان همسرانشان را دوست ندارند و هرقدر همسرانشان در منزل نباشند، راحتترند، ولی من اینچنین نیستم. وقتی نیستی دلتنگ هستم، حتی گهگاه گریه میکنم. اما همسرم همچنان همان شیوه خود را ادامه میدهد.

و من اکنون درماندهام چه کنم؟ راهنمایی و یاریام کنید تا بتوانم زندگیمان را سامان دهم.

پاسخ ما به گلایهنامه ایشان

۱. اینکه برای بازکردن گره زندگیتان همت گماردهاید، آفرینتان میگوییم. این خوب است. اکنون این گره، ناپیچیده است. با دست باز میشود. کور نشده که نیاز به دندان یا کارد داشته باشد. چه نیکو است که زوجهای جوان (و غیر جوان نیز) مانند شما مراقب همهجای زندگیشان باشند.

۲. همسرتان را به مشاوره خانواده تشویق کنید. خودتان نیز به مشاوره بروید. همگان، بهویژه زوجهای جوان، در مرحلههایی از مراحل زندگیشان نیازمند مشاورهاند. نعمت مشاوره را قدر بدانید و از آن بهرههای نیکو برگیرید. از مشاور بخواهید که شیوه درست مدیریت زندگی خانوادگی را برایتان بیان کند. گلایههایی که از همسرتان کردهاید، بیشتر مربوط است به ضعف مدیریت زندگی خانوادگی و ضعف مدیریت بهینه اوقات شبانهروز.

۳. خودتان را در موقعیت همسرتان بگذارید. بکوشید او را بیشتر درک کنید. ایشان کار دو نفر را انجام میدهد؛ یکی اداره زندگی خانوادگی و تأمین هزینههای آن، و دیگری دانشجویی. برخی از مردان، در یکیاش هم درماندهاند.

بار ایشان سنگین است. مراقب باشید کمر نشکند و زانو نزند. البته شما نیز کار دو خانم را برعهده دارید؛ یکی کدبانویی خانه و خانواده و خانهداری و شوهرداری و فرزندداری، و دیگری دانشجویی. برخی از خانمها از عهده یکیاش هم برنمیآیند. آفرینها بر هر دوی شما. مجاهدت میکنید. خدا پاداش مجاهدان را عطایتان فرماید.

حجتالاسلام علیاکبر مظاهری

 

 

 

.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA


خروج