عالم ربانى، مرحوم حاج میرزا جوادآقا ملکى(ره) مى‌نویسد: من استادى داشتم بزرگوار، عارف، عامل و کامل (مراد آخوند ملاحسینقلى همدانى است)، که نظیر او را ندیده‌ام.

از او درباره عملى که مجرب و در اصلاح قلب و تحصیل معارف مؤثر باشد، سؤال کردم؛ در پاسخ فرمود: براى این امر هیچ کارى مانند مداومت بر یک سجده طولانى در هر شبانه روز یک مرتبه که در آن "لا اله الا انت سبحانک انى کنت من الظالمین" گفته شود، نیست.

انسان این ذکر را بگوید، در حالى که خود را در زندان طبیعت زندانى و مقید به قید و بندهاى این اخلاق رذیله ببیند و اقرار داشته باشد که: خدایا! تو مرا گرفتار این پستى‌ها نکردى و در حق من ظلم روا نداشتى و تنها من به خویشتن ستم کردم.

پس اصحاب و شاگردان او به این دستور عمل مى‌کردند و بعضى از آن‌ها این ذکر را سه ‌‌هزار مرتبه در سجده مى‌گفتند و خلاصه این سجده و برکاتش نزد عاملان به آن معروف است، ولى به شرط آن‌که بر آن مداومت شود. استادم به خواندن صد مرتبه سوره قدر )انا انزلنا( در شب و عصر جمعه نیز امر فرمود«.                              

منبع: مردان علم در میدان عمل